امیدواری یا ناامیدی مسأله کدام است؟

از زمان آغاز به کار دولت «تدبیر و امید»، طیف تندروی جناح سیاسی مقابل همه تلاش خود را به کار گرفت تا به هر طریقی امید رأی‌دهندگان را به ناامیدی تبدیل کند، اما با درایت رئیس دولت و تلاش همراه با عقلانیت وزرای کارکشته و باتجربه، تاکنون راه به جایی نبرده‌اند. تندروها در ابتدای کار دولت، مذاکرات هسته‌ای را به باد انتقاد گرفتند و به آن تاختند. اما به فضل الهی و حمایت آشکار مقام معظم رهبری، مراجع تقلید و دیگر بزرگان و همت تیم مذاکره‌کننده مسأله هسته‌ای، مشکلاتی که سال‌ها بر سر راهمان وجود داشت و در دولت قبل منجر به صدور قطعنامه‌های تحریمی پی‌درپی شده بود، رفع شد و حاصل آن برجام نام گرفت. تا اینجای کار امید بر جامعه حکمفرما بود و تلاش در جهت ناامیدی بی‌ثمر. مخالفان شکست‌خورده در پروژه ناکام‌سازی مذاکرات هسته‌ای، در مرحله بعد نظر خود را معطوف به مسائل داخلی کردند و دولت را در ابعاد مختلف به چالش کشیدند. بحث اقتصاد، نفت، بحث فرهنگی و مخالفت با نمایش فیلم‌ها و برگزاری کنسرت‌ها و خلاصه هر رفتاری که می‌توانست به مردم القا کند این دولت نمی‌تواند مشکلی از مشکلات عدیده‌شان رفع کند، با‌ توجه به این که مشکلات موجود، زاییده دو دوره دولت بی‌برنامه خودشان بود. این ترفند نیز تاکنون نتیجه‌ای نداده است، شاهد آن هم شرکت گسترده مردم در دو انتخابات مهم سال گذشته و رأی معنی‌دار در جهت تغییر اوضاع بود، یعنی رأی به تدبیر و امید و اعتدال. انتخابات اسفندماه تمام شد؛ تیتر امید و تکرار پیروزی اعتدال در صفحه اول رسانه‌ها جای گرفت. سرلیست خبرگان مردم با وجود تمام تخریب‌ها و بی‌حرمتی‌ها با رأی بی‌سابقه، منتخب اول پایتخت شد. لیست۳۰ نفره امید و تدبیر و اعتدال در مرکز سیاسی کشور به طور غیرمنتظره‌ای به پیروزی قاطع دست یافت. این نتایج شگفت‌انگیز هم نشانه امیدواری جامعه نسبت به تغییر و بهبودی بود. با همه این تفاسیر جای سؤال است که آیا در روزهای اخیر اتفاق خاصی افتاده که رسانه‌های مخالف‌خوان، دم از ناامیدی و ناکامی امید و اعتدال می‌زنند؟ این رسانه‌ها سعی کردند چند روز قبل از انتخاب هیأت رئیسه خبرگان به بهانه یک دیدار، هر چند اشتباه عرصه را بر منتخب اول مردم تنگ کنند تا به خیال خود طعم شکست را به او و طرفدارانش بچشانند. اما تدبیر این عالم سیاستمدار بار دیگر نقشه آنها را نقش بر آب کرد و با اعلام عدم شرکت در انتخاب رئیس، خود به خود پروژه مانور مخالفان شکست خورد. تندروهایی که هنوز قصد پذیرفتن رأی نزدیک به سه میلیون نفر مردم پایتخت به یار امام و یاور رهبری را ندارند. در مورد انتخاب هیأت رئیسه مجلس هم برخلاف آن هیاهوی رسانه‌ای و بعضا بازی خوردن برخی افراد و گروه های طرفدار لیست امید و اعتدال، باز اتفاق خاصی نیفتاده است. ریاست هرکدام از دو بزرگوار مطرح برای ریاست هیچ توفیری به حال تندروهایی که در رسانه خود تیتر ناامیدی می زنند ندارد، چرا که شاکله مجلس جدید، محکم و مطمئن است و این در اظهارنظرهای اشخاص متین و گروه‌های اصیل سیاسی قابل مشاهده است. نتیجه اینکه با برگزاری دو انتخابات باشکوه و نتایج شیرین و وحدت نیروهای معتدل دوجناح، قصد بر این نیست که از شکست فرد یا گروهی نوشته شود، چرا که همه حق دارند در این جشن ملی احساس پیروزی کنند. اما در جواب رسانه‌هایی که حرف از ناامیدی می زنند باید اذعان داشت به لطف خدا و همراهی و همکاری دولت و مجلس برآمده از خواست تغییر مردم، آفتاب امید و اعتدال تابان‌تر از گذشته مسیر پیشرفت کشور را روشن کرده و شدت گرمای آن قطعا در انتخابات سال آینده ریشه بدبینی و بدخواهی و دشمنی و کینه را با انتخاب مجدد سکان‌دار دولت تدبیر و امید می‌خشکاند.

 

هادی آخوندی

 

این مطلب در شماره 3052 روزنامه آرمان تاریخ چهارشنبه 12خرداد1395با کد خبر: ۱۵۳۱۸۵ ؛ سایت خبری 9صبح با کد۷۶۵۳۹ و پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی با کد خبر 85076 منتشر گردیده است.

منبع : ***وب نوشته های هادی آخوندی نعمت آباد*** |امیدواری یا ناامیدی مسأله کدام است؟
برچسب ها : امید ,دولت ,ناامیدی ,اعتدال ,مردم ,تدبیر ,انتخاب هیأت ,هیأت رئیسه ,اتفاق خاصی ,کدام است؟ ,مسأله کدام